• Entrar
  • Rexistrarse
  •  
Redelibros, a rede social galega do libro, un espazo para a literatura e un punto de encontro en Galicia para lectores, editoriais, librerías, autores...
A rede social galega do libro
Mega Menu Drop Down - Columns
  • Inicio

    Coñécenos

    • Quen somos
    • Preguntas
    • Blog
    • Soporte
    • Contacto

    Enlázanos

    Se che gusta Redelibros e queres axudarnos a medrar, engade un banner na túa web ou blog.

    • Enlázanos

    Síguenos na rede

  • Libros

    Base de datos bibliográfica

    Redelibros alberga unha base de datos de máis dun millón de fichas de libros. Entre eles podes atopar dende as últimas novidades ata libros descatalogados ou noutros idiomas. Atendendo á nosa filosofía de espazo común, esta base de datos está aberta para que poda ser consultada por todo o mundo, sen necesidade de rexistro previo, e facer todo tipo de procuras e seleccións dende o buscador.

    Como usuario rexistrado, ademais poderás valorar cun sistema de estrelas ou escribir os teus comentarios. Ambos poden consultarse na ficha de cada libro.

    Coa vosa axuda queremos conseguir que a base de datos sexa o máis completa posible. Se non atopas algún libro, e queres engadilo, podes usar este formulario. Se botas en falta calquera dato relevante, ou atopas algún equivocado, podes editar a ficha do libro usando a opción “Editar detalles do libro”

  • Autores

    Textos

    Neste apartado poderás compartir textos (poemas, relatos, novelas ou o que sexa), escritos por ti ou por terceiros, que creas poidan ser de interese para o resto dos membros. Obviamente, tamén poderás ler, comentar e valorar os publicados por outros usuarios.

    Autoedición

    Se escribiches un libro e queres publicalo, Redelibros pódeche axudar. Nesta páxina atoparás unha completa guía de edición na que che explicaremos, paso a paso, que facer para ver o teu libro publicado. Tamén atoparás aos nosos provedores recomendados para cada proceso.

    Autores Redelibros

    Nesta sección poderás coñecer de preto aos autores que pertenzen á nosa comunidade. E, se o desexas, tamén poderás adquirir algúns dos seus libros.

    • Textos
    • Autoedición
    • Autores
    • Tenda
  • Ferramentas

    Ferramentas

    As ferramentas de "opinión" permítenche dispor de espazos onde compartir a túa opinión ou coñecer a do resto dos usuarios.

    As ferramentas de "anuncios" permítenche comunicar ou informarche de eventos ou clasificados a través de Redelibros.

    As ferramentas "multimedia" permítenche compartir e visualizar fotos, vídeos e arquivos de audio co resto de redelibreiros.

    As ferramentas de "membros" permítenche atopar a outros usuarios de Redelibros ou invitar a outras persoas a formar parte da rede.

    Opinión

    • Blogs
    • Grupos
    • Enquisas

    Anuncios

    • Eventos
    • Clasificados

    Multimedia

    • Álbums
    • Vídeos
    • Audios

    Membros

    • Buscar
    • Invitar (email)
    • Importar contactos
  • Seccións

    Cadernos Redelibros

    Nesta sección atoparás artigos dos nosos colaboradores (críticos, autores, editores, expertos, etc.) que che brindarán distintas perspectivas sobre a literatura e o mundo editorial: análise de xéneros, reseñas de obras concretas, estudos sobre actualidade editorial, traballos sobre autores destacados, etc.

    Concursos

    Actividades que teñen premio. Concursos organizados polos nosos colaboradores ou polos propios usuarios para potenciar a creación literaria, audiovisual e artística. Unha sección que dá moito xogo.

    Fisgando na rede

    Unha páxina que contén a moitas: os principais focos de información cultural do país, blogs, axendas culturais, páxinas de editoriais, seccións de cultura en prensa... Ofrecémoschas sindicadas por rss, automaticamente actualizadas e reunidas para a túa comodidade.

  • Redetendas

    Páxinas

    A túa páxina personal na rede, a túa tarxeta de presentación.

    Tendas

    As tendas dos usuarios na rede. O espazo para as túas compras.

    Tenda de redepuntos

    Colaborar e participar na rede ten premio: os redepuntos, que irás acumulando coa túa actividade. Poderás cambiar gratuitamente os teus redepuntos por libros na nosa tenda.

  • Colaboradores

    Editoriais

    • Kalandraka
    • Faktoría K

    Librarías

    • Cartabón
    • Paz
    • Libros para soñar
    • Mazinger

    Entidades

    • Gálix
    • Culturgal

    O noso agradecemento

    Queremos mostrar o noso agradecemento a todas as persoas, empresas e institucións que co seu gran esforzo e participación apoiáronnos e séguennos apoiando cada día para crear un espazo galego de literatura en Internet.
    Se estás interesado en colaborar, ponte en contacto con nós.



0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5

Información de membro

  • Tipo de membro: Usuario
  • Visitas do perfil: 2.787 visitas
  • Amigos: 31 amigos
  • Última actualización: 20 Marzo
  • Incorporado: 17 Setembro 2010

Os meus redepuntos de actividade

  • Son o: 135
  • O meu rango é: Redelibreiro/a avanzado/a
  • Gañei un total de: 665 redepuntos.

Gústames

  • Presentación de Redelibros,...
    CR07. A banda deseñada, lec...
    CR18. Autobiografía en debuxos
  • CR41. Miguelanxo Prado
    Mil grazas, redelibreiros
    Nova sección, novo menú
  • Un paso máis
    Que ben estivo a quedada en...
    Taller de Escritura de Micr...
  • 18 "Gústame"

Amigos

Ver todo (31)
Xosé R. Lois
Fran Zabaleta
Avya
Susana Sánchez
Miguel Olmos
Sharadim
Roma González Caicoya
CuriosoImpertinente
David Matilde

Usuarios mellor valorados

elenagr
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
5
Current score
/
5
Max score
|
1
Count of votes
BolboretaPequinesa
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
5
Current score
/
5
Max score
|
1
Count of votes
Horcon Boga
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
5
Current score
/
5
Max score
|
1
Count of votes
XOSE RAMON
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
5
Current score
/
5
Max score
|
1
Count of votes
Luz Méndez
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
5
Current score
/
5
Max score
|
1
Count of votes
Gonzalo Pérez Nieves
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.91
Current score
/
5
Max score
|
22
Count of votes
Redelibros
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.88
Current score
/
5
Max score
|
26
Count of votes
Libraría Cartabón
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.87
Current score
/
5
Max score
|
31
Count of votes
Fran Zabaleta
0.5 1 1.5 2 2.5 3 3.5 4 4.5 5
4.86
Current score
/
5
Max score
|
46
Count of votes

Ramón Filgueira

  • Info
  • Que hai de novo?
  • Amigos(31)
  • Textos(10)
  • Grupos(5)
  • Eventos(3)
    • Enlaces (13)
    Máis +

Información persoal (Só o nome/nick é obrigatorio)

  • Nome/Nick Ramón
  • Apelidos Filgueira
  • Xénero Home
  • Día de nacemento 22 Decembro 1976
  • Ramón Filgueira é agora amigo de crispavon e 1
    eva huerga rodriguez, Teresa Cameselle, Xosé Duncan, Barafunda Editorial, peretobaruela, Fernando Cimadevila
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Ramón Filgueira
    • 09 Outubro 2012
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Ramón Filgueira
    Ramón Filgueira engadiu un novo texto:
    Mi Vecino
    A dónde puede llegar la maldad humana? La infelicidad y la amargura de una existencia triste se convierten en muchas ocasiones en motivos injustificados para odiar al resto de congéneres. Me pregunto el motivo por el cual el ser humano se...  máisA dónde puede llegar la maldad humana? La infelicidad y la amargura de una existencia triste se convierten en muchas ocasiones en motivos injustificados para odiar al resto de congéneres. Me pregunto el motivo por el cual el ser humano se transforma en un ser mezquino cuando le toca aceptar su triste realidad. Este es el caso de mi vecino. Podría empezar por su descripción física, pero no tengo suficientes adjetivos para describirlo, mi vocabulario siempre se distinguió por una clara orientación hacia las cosas bellas y hermosas. Además, ahora mismo, cada vez que cierro los ojos tan solo puedo recordar su erótico batín y aquel cordón que sufría dando lo mejor de sí al intentar sujetar las flácidas carnes; y sobre todo, aquellas tísicas piernas blancas que fenecían en unas uñas indescriptibles, más propias de una bestia que de un ser humano resignado a vivir en una sociedad y sus normas...    menos
    • 25 Maio 2012
    • Quico gústalle isto
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Ramón Filgueira
    Ramón Filgueira comentou na entrada de blog de Redelibros: Despois da miña experiencia como libreiro debo dicir que Medievalario é un exemplo de traballo ben feito. Nas miñas mans tiven libros ben publicados de editoriais consagradas, que tamén publicaron desastres dignos dun traballo de afeccionados. Pero......  máisDespois da miña experiencia como libreiro debo dicir que Medievalario é un exemplo de traballo ben feito. Nas miñas mans tiven libros ben publicados de editoriais consagradas, que tamén publicaron desastres dignos dun traballo de afeccionados. Pero... sen lugar a dúbidas, e seguindo co mesmo exemplo, detrás de Medievalario hai un equipo de PROFESIONAIS (con maiúsculas) porque o resultado é incrible. Súmome a dicir que os tempos cambian e que a autopublicación non é algo do que se fale en condicional ou en hipótese, penso que é unha realidade sempre que se conte con profesionais en todo o proceso. Dame que Redelibros e os seus colaboradores cumpren esas características para garantir calidade.  menos
    • 23 Decembro 2011
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Ramón Filgueira
    Ramón Filgueira Blog dun rapaz nacido no 97... ESPECTACULAR!!!!
    Alecrins e tinta china
    Alecrins e tinta china
    Alecrins e tinta china
    • 27 Setembro 2011
    • Ramón Filgueira
      Fran Zabaleta Pois ten madeira, ten...
      27 Setembro 2011
    • Ramón Filgueira
      Deleted Member As ilustracións están de P.M.
      27 Setembro 2011
    • WALL_MENU_Link to this post
    • WALL_MENU_Report Abuse
    Ramón Filgueira
    Ramón Filgueira uniuse ao grupo Club de fans de Medievalario
    • 22 Agosto 2011
  • Ver máis
     
    Cargando ...
  • Xosé R. Lois Cada día subirei un par de vídeos do Culturgal ata acabalos. Aceptamos peticións,  ;) 
  • Fran Zabaleta Adiante coa semana, redelibreiros! ;) 
  • Avya Imperdonable no verlo en pantalla completa.
  • Susana Sánchez
  • Miguel Olmos
Previo
Seguinte
  • Under the bridge
    3 membros

    Apuré el último trago de güisqui. Acompañando el vaso vacío dejé un billete lo suficientemente generoso para que el camarero se sintiese agradecido y me fui. No quería estar allí, había sido nuestro bar durante muchas noches y el tema que estaba sonando tan sólo acentuaba mi tortura, recordándome mi patética existencia. Como en la canción, sabía que al cruzar la puerta nadie esperaba, la ciudad era mi única amiga. Cuando me dejaste no sólo te llevaste una parte de mí, sino que además me arrancaste mi vida, mis amigos. Mentí. Al cruzar la puerta la fría lluvia me esperaba, amenazante, pero tan sólo te sientes amenazado cuando tienes algo que perder, y yo ya lo había perdido todo. Como tantas otras noches, ejecuté el mismo ritual y vagué sin rumbo ni dirección esperando que la ciudad me llevase al sitio donde realmente deseaba ir. Conocía sus aceras, sus farolas, sus calles, sus rincones, y ella me conocía a mí, mis actos, mis angustias, mis pensamientos. Como siempre, mi única y verdadera amiga, mi ciudad, se solidarizó conmigo llorando juntos, y sus lágrimas acompañaron las mías mezclándose sin pudor en mi rostro desencajado. Aquella noche me guió por todos los lugares en los que en algún momento había sido feliz contigo. Un viaje en el cual no faltó aquel puente bajo el cual charlamos largo y tendido sobre nuestras vidas. Aquella noche nuestro banco estaba siendo usurpado por una pareja que reía, disfrutaban de la vida y se sentían el centro del universo. Lo eran. Allí me senté, los contemplé y dejé viajar mi imaginación, más bien mi corazón, a lugares que tan sólo existían en mis recuerdos. Amanecí en el mismo sitio, calado hasta las entrañas, pero había superado una noche más y el final del túnel estaba cada vez más cerca, o eso esperaba. Una hermosa mañana de invierno, como la calma después de la tempestad, me arrancó una sonrisa. Y la ciudad, mi amiga, también sonrió.

  • Una noche de invierno
    2 membros

    Las pequeñas velas en el suelo se reflejaban en la puerta de cristal creando una línea de cálidos puntitos amarillentos que contrastaban con la blanca nieve que se acumulaba en el exterior. El viento desordenaba los copos que caían, amontonándolos caprichosamente en una esquina del balcón. En el mismo reflejo se podía vislumbrar la figura de un hombre desnudo de mirada perdida, quien sentado en un enmoquetado suelo se abrazaba las rodillas. Allí me encontraba yo, acurrucado en una cálida habitación que sin embargo no era menos inhóspita que el exterior. Acurrucado frente a las velas tarareaba la canción que sonaba en el estéreo con la mirada clavada en mi teléfono móvil. Dicen que la esperanza es lo último que se pierde, y por ello me estaba agarrando a un clavo ardiendo. Va de refranes.

    La canción era una de las nuestras, llena de memorias, tu rostro, tu sonrisa, nuestra felicidad. Ahora reducida a una esperanza infundada que me apuñalaba, atravesándome el corazón repetidas veces, ensañándose vilmente con mis sentimientos. Apretaba los dientes fuertemente buscando el coraje suficiente para soportar el dolor porque no podía dar por perdida esa esperanza, mi vida, mi deseo, mi ilusión. A medida que avanzaba el disco el dolor se hacía más intenso, sin embargo soportaba estoicamente la tortura respirando profundamente entre canción y canción.

    La nieve había cesado, cediéndole el paso a la luz de luna que empalidecía aun más mi cándido cuerpo. El fin de la tormenta trajo la calma en el exterior y el fin de mi batalla lo puso el último tema del disco. Me acosté en el suelo con la clara intención de descansar y tan pronto como apoyé mi cabeza en el suave cojín, liberado, rompí a llorar desconsoladamente. Mis llantos y el zozobrar del viento era lo único que quedaba vivo en aquella noche de invierno. La visión a través de mis llorosos ojos mostraba una única vela encendida, alimentada por una minúscula porción de cera, pero suficiente para hacerla brillar. Allí descansé.

    La mañana siguiente el teléfono seguía sin tener ningún mensaje nuevo.

  • Dulce Castigo
    2 membros

    Normalmente la angustia comenzaba cuando el Sol se ocultaba, pero aquella tarde todavía se vislumbraba su figura entre la niebla cuando mi estómago se empezó a encoger. Una sensación que lamentablemente no era extraña para mi ya que era el único pensamiento que se apoderaba de mi mente en aquellos días. Siempre había pensado que era un romántico, un Rimbaud del siglo XXI, pero últimamente estaba descubriendo la fría y cruda realidad de mi persona, la de un ser egoísta y despiadado. Caminando entre la húmeda y pegajosa niebla del verano repasaba una y otra vez mis mentiras, bonitas palabras que enamoraban a bellas damiselas, pero palabras vacías de contenido. Esas palabras se convertían en puñales emponzoñados de amor, ese veneno que mata poco a poco. Ungía el filo de mis afiladas armas meticulosamente, con la escrupulosa paciencia de un asesino a sueldo y las clavaba lentamente en mis víctimas, regocijándome mientras contemplaba su sonrisa bajo la acción de mi poderosa droga. Un juego peligroso cuando careces de antídoto, y aquellos días había perdido la pulcritud de antaño y un pequeño corte canalizaba la dolorosa enfermedad hacia mis entrañas.

    Sin embargo, carecer de corazón ayudaba a soportar el dolor, que en vez del típico sentimiento con nombre propio se estaba convirtiendo en un miedo esperpéntico a la soledad. Esa era mi enfermedad, soledad. Recordaba una multitud de escritos como éste, en los que me veía solo, sin un lugar a donde ir, sin nadie que me esperaba eternamente. Demasiadas palabras sobre la perfección del amor de esa princesa vampira que torturaba mi corazón, que al fin y al cabo no dejaban de ser idealizaciones de mi miedo, pero palabras que al fin y al cabo me estaba creyendo, sintiéndome por primera vez protagonista y víctima de mis historias. Trataba de canalizar mi odio y me esforzaba en ponerle un rostro para volcar mi ira, alguien al quien culpar de lo que me estaba pasando, sin embargo, cuando cerraba los ojos y apretaba fuertemente mi mandíbula, la única imagen que era capaz de visualizar era la de mi persona ungiendo veneno.

    Para aquel entonces, con una imagen clara del culpable de mi estado, decidí hacerlo sufrir y sentir en primera persona mi crueldad. Resignado, apreté el cuchillo contra mi pecho y lo deslicé con decisión produciendo un profundo corte que quemaba como las mismísimas llamas del infierno. El intenso dolor del amor se aferró fuertemente a un corazón que había dejado de latir tiempo atrás, y las únicas palabras que pude pronunciar entre lágrima y lágrima fueron ¨Dulce castigo¨.

  • El Mar
    2 membros

    Los nubarrones amenazantes atemorizaban al más bravo de los marinos y el frío viento con sabor a sal se colaba por todas las costuras de mis ropas, sin embargo, ni corto ni perezoso me senté en aquellas rocas contemplando el romper de las olas. No era el día idóneo para pasar al lado del mar, ni tampoco encerrado en un apartamento sin nadie a quien llamar y con tu rostro ocupando el cien por cien de mis pensamientos. Era el día perfecto para sentarse delante de una gran ventana y tener como única ocupación alimentar el fuego de una chimenea, para así mantener el calor de la sala mientras duermes acurrucada en el sofá, envuelta en tu manta preferida. Pero eso quedaba muy lejos de la realidad y en mi mente tan sólo se podría encasillar dentro del capítulo de la ciencia ficción, bueno, o de la dolorosa memoria.

    Saqué de mi mochila aquel triste sándwich de jamón y queso. Todavía recuerdo aquellos picnic que organizabas en un abrir y cerrar de ojos, aquellos bocadillos que te inventabas y que siempre contenían un ingrediente especial que los convertía en únicos y deliciosos. Recuerdo mi sonrisa cuando te abrazaba mientras los guardabas en aquellas bolsitas, siempre del tamaño adecuado. Aquella tarde el sándwich venía en uno de los típicos envoltorios de supermercado, con sus calorías, precio y fecha de caducidad. Como la de nuestro amor, que expiró sin avisarme de lo que estaba pasando y sin poder hacer nada para remediarlo. Cobarde. Bastó un mordisco para degustar aquel desagradable sabor industrial, tan repugnante y artificial que ni aquella gaviota se atrevió a probar.

    Aquella chimenea, la manta, el sándwich, incluso el escalofrío que recorrió mi cuerpo cuando comenzaron a caer las primeras gotas de lluvia me recordaban a ti. Estaba atrapado entre mis recuerdos y esperanzas, sin un plan para olvidarte ni recuperarte, confiando mi errático viaje a la bendición del destino. Me levanté respirando profundamente, como una ceremonia de purificación a base de brisa marina, pero cada vez que introducía aire en mis pulmones, cientos de afilados puñales se clavaban en mi pecho. Cogí un puñado de piedras y me puse a lanzarlas, contando los botes que daban en el mar antes de desaparecer. Un, dos, tres… Y como jugando a deshojar una margarita pensé que tres botes podrían significar tu perdón. Un, dos… tras lo cual aquella gran ola emergió de la nada rugiendo maléficamente, engullendo otra de mis esperanzas.

  • Cóntame un conto. Concurso de microcontos xeral
    8 membros

    Concurso de microcontos xeral


    "Cóntame un conto". Así era como comenzabas moitas das frías mañáns daquel inverno, cando madrugabamos para, simplemente, disfrutar da nosa compaña. A min sempre me viñan á mente historias sen pés nin cabeza, sen principio nin final, a verdade era que improvisar non era o meu e moito menos baixo a presión de ter que agradarche, bueno, máis ben, namorarche. Normalmente divagaba con descripcións vanais tratando de encher con verbas o tempo que precisaba para organizar as miñas ideas. Sen embargo, con máis asiduidade do que me agradaba recurría o meu segundo truco "¿Queres un zumo de laranxa?". O meu corpo espido avanzaba polo pasillo cun sorriso na boca, ledo por gañar tempo, como si a bombilliña do refrixerador fose a iluminar a miña mente con ideas sorprendentes e orixinais. Pero case sempre voltaba de baleiro e máis preocupado polo frío que se apoderaba dos meus peiños.


    "¿E ben?" preguntabas ansiosa. Terceiro truco, finxía ter olvidado o conto, sorrías porque mentir non era o meu, así que todavía disimulando as cores que me delataban, lanzábame a describir feitos fantásticos e incoherentes. E de repente, rachando o silencio coma un trono, remataba ó borde do éstase cun "¡Colorín colorado!". "Non me gustou, ademáis eso é un relato e non un conto, pero grazas, quérote". Ainda ruborizado polo meu estrepitoso fracaso coma contacontos convencíame de que conto ou relato era o de menos, o meu obxectivo estaba cumprido, unha mañá máis lograra reterche nos meus brazos. E vivimos felices e comemos perdices.

Previo
Seguinte
  • Literatura fantástica
    42 membros

    Un grupo para los amantes de la literatura fantástica, desde Tolkien hasta George R. R. Martin... o lo que se tercie.

  • Banda Deseñada
    127 membros

    Banda deseñada.

  • Dragal
    209 membros

     

    Únete á fraternidade do último dragón galego e descubre a triloxía fantástica de Dragal

  • AMIGOS DO HIPERBREVE
    34 membros

     

    A Literatura Mínima ou Hiperbreve é a expresión máis vangardista e consistente que na república das letras se está producindo. Contesta os esquemas da tradición literaria que herdamos da "modernidade" á vez que esixe unha reiterpretación, valente e total, do que entendemos por literatura ou como literatura, á vez que obriga a un novo tipo de lectura onde xa non serve o sumatorioa da lectura tradicional. Maniféstase en textos que caben nunha páxina ou menos e que están dotados dunha intensidade semántica desacostumada e libérrima. Na literatura galega poden rastrexarse exemplos de Literatura Mínima xa desde o tempo dos xograis.

    Este grupo nace para que os que nos sentimos tocados pola beleza do hiperbreve intercambiemos noticias, experiencias, bibliografía, textos, etc e funcione como vínculo entre nós.

    Un exemplo de narrativa hiperbreve:

    Hai homes que nacen só para crear sombra. Nunca ven a luz e arrebátenllela aos demais. Como ese Alexandre Magno, que privou a Dióxenes da calor dun atardecer heleno. Eu estaba alí. Alexandre ofreceulle o mundo ao sabio, e este pediulle soamente que se afastase un pouco, que o deixase abandonarse ao quecer dos raios do sol. Unha sensación de perigo penetrou no cerebro do grande estratega: por primeira vez na súa vida soubo que era un parvo. (Lino Braxe, en A cor do ceo)

  • Club de fans de Medievalario
    23 membros

    Para no perdernos nada de esta novela historica que ya tiene muy buena pinta solo con los avances que nos anticipa Fran.

Previo
Seguinte
  • Club Lecturas Debuxadas: Batman, año uno
    21 Decembro 2010 20:00:00 CET
    11 invitados
      Club Lecturas Debuxadas Batman, año uno, de Frank Miller e David Mazzucchelli.
  • Merca libro, merca nadal
    17 Decembro 2010 09:30:00 CET
    22 invitados
      Durante a xornada do 17 de decembro, no centro comercial Praza Elíptica de Vigo, terá lugar o encontro co libro e a cultura MERCA LIBRO, MERCA NADAL. Un espazo de encontro entre editores, libreiros e público para facer pres...
  • Presentación oficial de Redelibros
    11 Novembro 2010 12:00:00 CET
    29 invitados
    A data é o xoves 11 de novembro ás 12 da mañá para a prensa e o venres 12 as 20:30 para amigos, usuarios e curiosos. Todo na taberna-taller Detrás do Marco, na rúa Londres (e, como o seu nome indica, situada tras ...
Previo
Seguinte
  • Alecrins e tinta china
    Alecrins e tinta china
  • YouTube - Your Ex-Lover Is Dead by Stars
    YouTube - Your Ex-Lover Is Dead by Stars
  • YouTube - Gary Moore - Still Got The Blues (Live)
    YouTube - Gary Moore - Still Got The Blues (Live)
  • YouTube - Feist - Mushaboom
    YouTube - Feist - Mushaboom
  • YouTube - The Cat Empire - Hello
    YouTube - The Cat Empire - Hello
  • YouTube - Always Look on the bright side of life (spanish sub)
    YouTube - Always Look on the bright side of life (spanish sub)
  • YouTube - Mogwai - Like Herod
    YouTube - Mogwai - Like Herod
  • YouTube - the cat empire-hello hello
    YouTube - the cat empire-hello hello
Previo
Seguinte

Redelibros

  • Blog
  • Preguntas
  • Soporte
  • Enlázanos

Libros e textos

  • Libros
  • Textos
  • Tenda
  • Autores
  • Autopublicación

Opinión

  • Blogs
  • Grupos
  • Enquisas

Anuncios

  • Eventos
  • Anuncios

Multimedia

  • Audio
  • Vídeo
  • Álbums

Membros

  • Buscar
  • Invitar
  • Importar contactos

Seccións

  • Cadernos Redelibros
  • Tenda de redepuntos
  • Concursos
  • Fisgando na rede
Copyright ©2013  -  Privacidade  -  Condicións de servizo  -  Contacto  -  Mobile Site  -  Quen somos  -  RSS  - 
Deseño gráfico: Manu e Marga - Hosting: jaboweb.com
Share